عاطفه

در مسیر چشمانت باغ لاله می کارم

از نگاه اهویت دیده بر نمی دارم

مثل موج بی طوفان،مثل ابر سرگردان

حلقه حلقه می گردم،قطره قطره می بارم

اتشم اگر افزود،عشق سرپناهم بود

ای جنون مدد فرما شوق اتشین دارم

کافرم اگر خوانی،نیستم پشیمانی

جز به طاق ابرویت،سر فرو نمی ارم

باز بوی لیلایم می کشد به صحرایم

با جنون هم اوایم،کم دهید زنهارم

چین زلف او می گفت شب همیشه طولانی است

گفتمش:پریشان کن من همیشه بیدارم

بند بند اوازم ناله شد نیستان را

گوشه ی مخالف زد پرده پرده ی پندارم

با دلم چه ها کردی ای جنون طوفانی!

مثل کوه میلرزد شانه های ستوارم

نوشته شده توسط عاطفه در دوشنبه چهاردهم آبان 1386 ساعت 21:29 موضوع | لینک ثابت